Veeg het bord nooit uit

Chef Mira Voss keert terug naar Havenrode om het restaurant van haar overleden vader te verkopen, de messen in te pakken en te ontsnappen voordat het dorp haar meesleurt in een nieuwe ronde familiemythologie.

Op het krijtbord buiten De Blauwe Lei legt regen onder tientallen jaren witte dagschotels blauwe letters bloot: een maand aan gerechten die op geen enkele bon voorkomen. Het personeel noemt het een verbouwing. De concurrerende keuken aan de overkant herinnert het zich anders.

Het spoor van die maaltijden voert Mira terug naar een havenstaking, een strenge winter en een daad die haar trotse familie besloot te verbergen. Om over de toekomst van het restaurant te beslissen moet ze scheiden wat het kasboek noteerde van het werk dat een straat in leven hield.

Het krijt spoelde weg. De honger waarop het antwoordde verdween nooit.