De poorttelling

In Ise leert de jonge miko Hana het ritme van een eeuwenoude herbouw: balk voor balk, voetstap voor voetstap, ademtocht voor ademtocht. Haar leermeester Setsuko leert haar dat niets vergeten mag worden. Toch houdt één afwezigheid al twintig jaar stand.

De moeder van Hana liet één onderdeel uit de telling van de poort weg. Het ontbrekende jaar hoort bij een cipres die voor de vorige herbouw had moeten worden geveld. De boom leeft nog.

Wanneer Hana het hiaat vanuit het rituele geheugen tot diep in het bos volgt, stapt ze de stilte binnen die de laatste dienst van haar moeder omgeeft. Elk antwoord bedreigt degenen die de telling hebben bewaard. Elke vraag beproeft het verschil tussen gehoorzaamheid en zorg.

Om de volgende hoeder te worden, moet Hana onder ogen zien wat een erfenis ons laat herhalen, wat liefde ons laat verzwijgen, en of een traditie heel kan blijven wanneer het ontbrekende een naam krijgt.

De poort onthoudt wat mensen verzwijgen.