Het gerantsoeneerde uur

In het Seoul van de nabije toekomst geeft een bewustzijnsafdruk de levenden precies één uur met een overledene. De minuten kunnen over jaren worden verdeeld, maar ze zijn onvervangbaar. Wanneer de teller op nul staat, verdwijnt de opname.

Han Soo-ah loodst dagelijks families door die rekensom heen. In een afdrukkliniek weet ze precies hoe ze een kamer moet klaarmaken, hoe ze een rouwende bezoeker tot rust brengt en hoe ze uitlegt waarom deze schaarste in het systeem is ingebouwd. Zelf vermijdt ze al drie jaar de afdruk van haar eigen moeder. Drieënvijftig minuten en achtenvijftig seconden zijn nog onaangeroerd.

Dan komt er een melding over een servermigratie. Soo-ah heeft dertig dagen om de opname te activeren, anders gaan alle resterende minuten bij de overdracht verloren.

Daarnaast wordt ze gekoppeld aan Yuna, een ongeneeslijk zieke negenjarige die een afdruk voor haar vader voorbereidt. Yuna benadert haar uur met een felle precisie; ze streept onderwerpen weg in een schoolschrift en weigert elke zin die niet waarachtig genoeg is. Ze heeft één vraag waarop Soo-ah het antwoord schuldig moet blijven: waarom zou je tijd bewaren als angst het onmogelijk maakt om die te gebruiken?

Nu de deadline dichterbij komt en Yuna's opname bijna voltooid is, moet Soo-ah kiezen wat ze wil vragen, wat ze wil horen en hoeveel van de toekomst ze bereid is te besteden. Want ook opgepotte tijd raakt uiteindelijk op, en een laatste gesprek kan zomaar een andere manier worden om nooit afscheid te nemen.

Een ingetogen, hartverscheurende speculatieve roman over rouw, ontworpen schaarste en leren aanwezig te zijn wanneer aan elke seconde een prijskaartje hangt.