Eén glas blijft staan

Al vijftig jaar wordt de ongedronken wijn uit de achtergebleven glazen van Merriden verzameld in één gemeenschappelijk vat. Bij elke bruiloft krijgt ieder ingeschonken glas de naam van een afwezige, zodat vreugde en gemis samen in een klein ritueel passen.

Rowan Hale, ceremoniemeester en bewaarder van het schenkregister, wil het vat op het stadsjubileum ordelijk openen en vertrekken zonder iemands symbool van terugkeer te worden. Dan verschijnt naast Rowans eigen naam jaar na jaar een vertrouwd handschrift.

Terwijl de middagceremonie nadert ontdekt Rowan dat het register nooit bedoeld was om dood, ballingschap of schuld te bevestigen. Het noteert wie een gemeenschap aanwezig hield en vraagt of thuiskomen een uitnodiging mag blijven in plaats van een schuld te worden.

Wat in het vat wachtte, was nooit alleen de wijn.