Co pamięta koronka

Brugia, rok 1915. Dziewiętnastoletnia koronkarka Margriet Vandamme zostaje zwerbowana do ruchu oporu, który posługuje się genialną metodą: ruchy wojsk są kodowane w pikotach i motywach kwiatowych, ukrytych w koronkach, które dla niemieckich okupantów są zbyt cenne, by ich zakazać.

Margriet ma pewną rękę, niezbędną do tej pracy. Każdy fragment musi wyglądać pięknie, zwyczajnie i na tyle precyzyjnie, by przenieść informacje tuż przed oczami ludzi przeszkolonych do ich wykrywania. Jednak gdy uścisk okupanta się zacieśnia, a dociekliwy niemiecki oficer zaczyna bacznie przyglądać się miejskim koronkom, szyfr staje się coraz bardziej niebezpieczny – i coraz bardziej osobisty.

Sto lat później konserwatorka tkanin Ilse Cuyper otrzymuje ostatnie pudła ze spuścizny po rodzinie Vandamme. Pomiędzy kołnierzykami i szatkami do chrztu kryje się fragment, którego powtarzające się nieregularności są zbyt precyzyjne, by mogły być dziełem przypadku. Nie pasuje do żadnego znanego wzoru. I wydaje się niedokończony.

Pracując z materiałami z brytyjskiego archiwum wywiadowczego, Ilse zaczyna odtwarzać zaginiony szyfr. Każdy motyw przybliża ją do młodej kobiety, o której milczą oficjalne dokumenty, i do wiadomości, która nigdy nie dotarła do adresata.

Aby dokończyć odczytywanie szyfru, Ilse musi spojrzeć poza to, co mówi sama koronka, i dostrzec kobietę, która ją stworzyła – oraz zdecydować, co żywi są winni prawdzie przekazanej ze stuletnim opóźnieniem.

Misterna, rozgrywająca się w dwóch planach czasowych powieść o cichym bohaterstwie, ukrytej pracy kobiet i wiadomościach, których historia nie zdołała uciszyć na zawsze.