Wat het kant zich herinnert

Brugge, 1915. De negentienjarige kantwerkster Margriet Vandamme wordt gerekruteerd door een verzetsnetwerk met een ingenieuze werkwijze: troepenbewegingen gecodeerd in picots en bloemmotieven, verborgen in het kantwerk dat de Duitse bezetter te waardevol vindt om te verbieden.

Margriet beschikt over de vaste hand die het werk vereist. Elk stuk moet er mooi, alledaags en nauwkeurig genoeg uitzien om informatie te smokkelen langs mannen die getraind zijn om die te ontdekken. Maar naarmate de bezetting verstrakt en een oplettende Duitse officier het Brugse kant begint te bestuderen, wordt de code steeds gevaarlijker – en persoonlijker.

Een eeuw later ontvangt textielconservator Ilse Cuyper de laatste dozen uit de nalatenschap van de familie Vandamme. Tussen de kragen en doopkleedjes ligt een stuk kant waarvan de herhaalde onregelmatigheden te nauwkeurig zijn om fouten te zijn. Het komt met geen enkel bekend patroon overeen. Bovendien lijkt het onvoltooid.

Aan de hand van fragmenten uit een Brits inlichtingenarchief begint Ilse de verloren code te reconstrueren. Elk motief brengt haar dichter bij een jonge vrouw die in de officiële archieven ontbreekt, en bij een boodschap die nooit haar bestemming bereikte.

Om de ontcijfering te voltooien, moet Ilse verder kijken dan wat het kant vertelt, naar de persoon die het maakte, en beslissen wat de levenden verschuldigd zijn aan een waarheid die honderd jaar te laat wordt bezorgd.

Een tastbare roman in twee tijdlijnen over stille moed, het verborgen werk van vrouwen en de boodschappen die de geschiedenis niet voor altijd het zwijgen kon opleggen.