Linia kilwateru

Bugijska kartografka Sari dziedziczy mapę z rybiej skóry, narysowaną atramentem z mątwy. Nie zapisuje tras ani głębokości, tylko emocjonalny kilwater każdego statku przecinającego cieśninę Sulawesi: rozpacz, nadzieję, cierpliwość, strach.

Mapa wciąż się zmienia. Potrafi wskazać łodzie niewidoczne dla przyrządów, lecz każde odczytanie kosztuje Sari część własnej pamięci uczuć. Ukochany głos staje się faktem. Twarz matki traci ciepło.

Kiedy tonie kontenerowiec z uchodźcami Rohingya, po pergaminie rozlewa się niemożliwy kolor. Sari może zachować wspomnienia, które czynią ją sobą, albo wydać je na poszukiwanie obcych, których życie zależy od tego, co zgodzi się zapomnieć.

Współczucie nie jest darmowe, gdy pamięć staje się ceną ratunku.