Pożyczona północ

W Nieuwmarkt sen jest towarem. Ci, których na to stać, kupują potrzebne im godziny. Ci, których nie stać – sprzedają ciemność z własnych ciał.

Nocna pielęgniarka, Mira Okonkwo, wynajmuje swój niewykorzystany sen, by opłacić leczenie młodszego brata. Czuwa, gdy obcy odpoczywają, przemierzając oświetlone jarzeniówkami korytarze St. Elian z opaską neuronową ukrytą pod rękawem i drugim życiem na giełdzie.

Wtedy wspomnienia zaczynają się przesączać: ciasto cytrynowe z kuchni, w której nigdy nie była, pies z dzieciństwa, którego nigdy nie miała, i strach o smaku cudzych ust.

Gdy jeden z kupców zostaje znaleziony uwięziony we śnie, z którego nie może się obudzić, pod jego powiekami w nieskończonej pętli odtwarza się jeden niemożliwy sen. Mira rozpoznaje pokój, który w nim widzi. Należy do niej. Jej północ została sprzedana dwukrotnie, a oficjalny rejestr sprawiono, by wyglądał na czysty.

Tropienie skradzionych godzin sprowadza Mirę pod powierzchnię legalnej giełdy, prosto do Błękitnej Godziny, gdzie pamięć, wyczerpanie i świadomość krążą po tym samym podziemnym rynku. Każda transakcja przybliża ją do prawdy i oddala od własnego ciała, które – jak sądziła – zdoła utrzymać z dala od tego targu.

Aby zdemaskować tego, kto pierze noc, Mira musi pozostać przytomna na tyle długo, by sama stać się dowodem. Jednak im dłużej nie śpi, tym trudniej jej rozróżnić, które wspomnienia należą do niej.

Spekulatywny thriller w klimacie bleached-noir o podziałach klasowych, pamięci i ostatnich prywatnych godzinach, które – jak wierzymy – należą wyłącznie do nas.