Rabata ciszy

W Kioto niewypowiedziane prawdy między partnerami wyrastają jako rośliny. Po dwudziestu dwóch latach małżeństwa dziedziniec Kenjiego i Noriko jest dżunglą: glicynia zamyka bramę, mech grzebie ścieżkę, a kamelia kwitnie w niewłaściwej porze roku.

Zatrudniają Yuki Tanakę, jedną z niewielu japońskich ogrodniczek ciszy. Zna znaczenie każdego korzenia i kwiatu. Niczego jednak nie wolno ściąć, dopóki oboje partnerzy nie wypowiedzą na głos prawdy, którą roślina ucieleśnia. Przycięta zbyt wcześnie, odrasta gęstsza.

Wraz ze zmianą pór roku drobne przemilczenia ustępują dawnym pragnieniom, zaniedbanym rytuałom i żałobie, której żadne z nich nie umiało dzielić. Z każdym odsłoniętym skrawkiem małżeństwo staje się bardziej nagie i szczere. Aż zostaje tylko czarny irys na rabacie z gołej ziemi, do którego nikt nie chce się przyznać.

Yuki od trzydziestu lat pielęgnuje cudze milczenie. Ten ogród może zmusić ją do zmierzenia się z tym, które zasadziła sama.

Rabata ciszy to bujna, czuła powieść o małżeństwie, wybranym milczeniu i prawdach, które miłość kiedyś musiała ukrywać.

Czym może stać się miłość, gdy wszystko, co przemilczane, wreszcie otrzymuje imię?