Prywatne zwierzęta

Mae Kelleher chce spokojnego rozwodu i dojrzałej przyszłości z Aniką. Tymczasem lista opieki sporządzona przez mediatorkę obejmuje trzydzieści jeden zwierząt, które widzą wyłącznie Mae i jej była żona, Orla.

Każde stworzenie zrodziło się z prywatnego żartu podczas ich trzydziestu wspólnych lat. Teraz żarty mają zęby, apetyt, okresy linienia i własne zdanie o weekendach na zmianę. Rozdzielone zwierzęta chorują. W osobnych domach zmieniają kształt. Najdziksze gryzie, ilekroć któraś z kobiet wspomina o przyszłości.

Ich nowe partnerki nie widzą stworzeń, lecz muszą żyć z klatkami, porami karmienia i dawną bliskością potrzebną, by utrzymać je przy życiu. Wtedy gryzące zwierzę ucieka. Jego trop prowadzi do tej części małżeństwa, którą Mae i Orla przetrwały, śmiejąc się zamiast rozmawiać.

Aby je uwolnić, muszą wreszcie nazwać ciężar ukryty w ich humorze, nie myląc zrozumienia z powrotem do siebie ani wspólnego życia z własnością, którą można zatrzymać.

Niektóre małżeństwa się kończą. To, co stworzyły, nie obraca się w nicość.