Mapa pod jarzębiną

Isla MacKenzie, kuratorka w Bibliotece Narodowej Szkocji, doskonale wie, jak wykryć fałszerstwo: papier, pigment, proweniencja, nacisk. Mapa, która trafia na jej biurko, poddana wnikliwym badaniom powinna szybko zdradzić swoje prawdziwe oblicze.

Pochodzi z 1746 roku. Przedstawia dolinę zatopioną dziś na dnie sztucznego zbiornika. A każda kolejna ekspertyza potwierdza, że dokument jest autentyczny.

Jedyny ślad prowadzi do odosobnionej posiadłości i Alasdaira Veitcha, jej ostatniego spadkobiercy, który od czterdziestu lat wzbrania się przed wyjściem poza trzecią stronę rodzinnej księgi. Mężczyzna pragnie jedynie potwierdzenia autentyczności mapy i pozostawienia przeszłości w spokoju. Isla nie potrafi jednak pogodzić jednego z drugim.

W miarę jak znaki na pergaminie zaczynają pokrywać się z lukami w archiwach, Isla odkrywa, że nie ma do czynienia z zaginionym miejscem, lecz z celowym aktem wymazania. Udowodnienie, kto nakreślił mapę, może przywrócić tę społeczność historii. Może też jednak zmusić żyjących do rozliczenia się z milczenia, które trwało przez dziewięć pokoleń.

Klimatyczna literacka zagadka o mapach, dziedzictwie i długu, jaki żywi mają wobec celowo zapomnianych.