Ręce, które to zrobiły

Kiotyjska snycerka Hana Kitō dziedziczy warsztat mistrza i stalowe dłuta, które w jej dłoniach nigdy nie są całkiem nieruchome. W jej świecie pierwszy dotyk ręcznie wykonanego przedmiotu otrzymuje pełne zmysłowe echo twórcy.

Dłuta niosą więcej. Odciski, wahanie, duma i wina nawarstwiły się po każdym rzemieślniku, aż do kowala, który wykuł zestaw w 1889 roku, i zabójstwa pogrzebanego wraz z jego imieniem.

Hana pragnie stworzyć przedmiot noszący tylko jej dotyk. Najpierw musi pojąć, czy używanie odziedziczonego narzędzia oznacza przyjęcie jego historii, powtórzenie jej, czy dodanie czegoś, czego łańcuch nigdy wcześniej nie niósł.

Każde narzędzie pamięta ręce; nie każda wybrała ten ciężar.