Biuro niedoręczonych pocieszeń

Jedna jazda windą dzieli Biuro od każdego miejsca, w którym wydarza się żałoba; urzędnicy przetwarzają wiadomości z losów, które potoczyły się inaczej. Formularz 7-C niesie kondolencje z odgałęzień, gdzie adresat umarł, a ktoś inny ocalał, by go opłakiwać.

Maren Okoye zna przepisy. Skatalogowała tysiące niemożliwych strat, nie pozwalając sobie wyobrazić odgałęzienia, w którym jej siostra Imani wciąż żyje.

Lecz błąd trasowania umieszcza zapieczętowany Formularz 7-C jej siostry w torbie kurierskiej Maren.

Reguła Nierekursji zabrania jej dostarczenia go samej sobie. Gdy pole adresu kieruje się ku cudzej żałobie, oswojona geografia Biura wygina się wokół niedoręczonych słów. Maren musi wybrać między instytucją, która nadaje żałobie trasę, a pocieszeniem, którego ta sama instytucja zawsze jej odmawiała.

Dziwna, głęboko ludzka powieść o życiach równoległych, instytucjonalnym miłosierdziu i słowach, których żaden system nie zdoła bezpiecznie dostarczyć.