Konduktorka ostatniej stacji

Każdej nocy stacja składa się na nowo z pożyczonych wspomnień: lampa, zegar, deszcz na drodze nieznajomego do domu.

Pociągi nie obiecują żadnych celów podróży, tylko opowieści, które żywi mogą zabrać ze sobą. Konduktorka pomyliła kiedyś miłosierdzie z przyzwoleniem i odtąd jej przysięga jest absolutna: zadawaj pytanie, nigdy na nie nie odpowiadaj.

Aż na stację przybywa Nora w papierowej koronie. Nie umie odpowiedzieć, a peron wokół niej zaczyna zanikać. Gdy zbliża się ostatni pociąg, dotrzymanie przysięgi może oznaczać porzucenie dziecka w miejscu, które nie zdoła go utrzymać.

Czuła, tajemnicza powieść o pamięci, miłosierdziu i opowieściach, które miłość ma prawo zachować.