Wat de vloerplanken bewaarden

Sloopvoorman Darnell Brooks verwacht stof, slechte bedrading en ruzie over de lunch. Dan vindt zijn ploeg onder een losse vloerplank een handgesneden kistje, met daarin een voorwerp en een brief aan een vrouw die Lena heet.

In elf andere huizen ligt op exact dezelfde plek zo'n kistje, telkens gedateerd tussen 1930 en 1970. De brieven vormen een leven in scherven: teder, geestig en koppig onaf. Toch bevat geen enkel stedelijk, staats- of federaal register ook maar een spoor van Lena.

Darnell heeft altijd geloofd dat afwezigheid de enige eerlijke erfenis is. De dozen dwingen hem opnieuw te kijken naar wat mensen bewust achterlaten, wat families uitwissen en of de onvoltooide liefde van een vreemde die van hem kan openbreken.

Iemand bouwde een toekomst onder huizen die al voor de sloop bestemd waren.