Het lange vasten

Calder Brennan werkt al achttien jaar in een barbershop met twee stoelen, vertrouwd met boorden, kleine bekentenissen en het soort aanraking dat mensen gedachteloos toelaten. Maar hij behoort ook tot de vastenden, geboren met een diepe behoefte aan het verlangen, de overgave en de erkenning die in intieme momenten tussen mensen ontstaan.

Negen jaar lang heeft hij één onbeheerste fout beschouwd als het ultieme bewijs dat honger op zichzelf al gevaarlijk is. Nu is zijn kleur verdwenen, worden zijn handen niet meer warm en verlaat zelfs de verwondering hem.

Dan stapt Oona Marsh binnen, recht uit de regen. Ze is van zijn eigen soort, gewend om ronduit te vragen wat ze nodig heeft, en hongerig op exact dezelfde manier. Hun gemeenschap houdt vol dat twee vastenden elkaar niet kunnen voeden. Een gesloten cirkel hongert beiden uit.

Terwijl voorzichtigheid overgaat in toenadering, moet Calder beslissen of weigeren te nemen werkelijk getuigt van goedheid, of dat het simpelweg een manier is om te verbergen wat behoefte kost.

Een warme, volwassen speculatieve roman over instemming, honger en de moed om gekend te worden als iemand met behoeften.