Dni między niedzielą a poniedziałkiem

Helena, specjalistka od psychometrii, odkrywa niemożliwe pośród danych miasta z ostatnich dziesięciu lat: co ósmy dzień nie dochodzi do żadnego przestępstwa, nie rodzi się żadne dziecko, żaden pacjent nie trafia do szpitala, a nikt nie pamięta tej luki. Helena nie zasypia, by stanąć z nią twarzą w twarz.

Zwischenstag to cichy, szary dzień między niedzielą a poniedziałkiem. Ulice są puste. Czas wydaje się łaskawy. Wtedy Helena odkrywa dom, który nie powinien należeć do niej, oraz mieszkającą w nim rodzinę: dawną miłość, córkę, której nigdy nie miała, i drugą Helenę, żyjącą każdym wyborem, którego ona sama nie dokonała.

Nie mogą jej zobaczyć. Jej partner Felix potrafi. W każdy poniedziałek widzi, ile odebrał jej ukryty dzień.

Aby móc tam wracać, Helena musi odkryć, czy bycie świadkiem nieprzeżytego życia może być aktem miłości, czy tylko pięknym sposobem znikania z życia, które wybrało ją.

Prawdziwy odpoczynek nie polega na braku wymagań. Polega na tym, że ktoś cię widzi, kiedy się zatrzymujesz.