Rzeźbiarz ciszy

W ich domu pod Inari każda swojska cisza zmienia się w ciepłą, przejrzystą rzeźbę. Jasne warstwy przechowują wzajemne zrozumienie. Ciemne pasma przechowują unikanie. Noc polarna przyspiesza jedno i drugie.

Teraz rzeźba wypełnia korytarz, napiera na okna i odgradza starsze małżeństwo od drewna na zimę zgromadzonego na zewnątrz.

Aino, emerytowana nauczycielka saamskiego duodji, odczytuje jej słoje. Mikko, emerytowany hodowca reniferów, rozumie nacisk. Tylko oni mogą ciosać tę masę, a każde cięcie wymaga wypowiedzenia na głos dokładnego wspomnienia ukrytego w środku. To, co usuwają, wraca jako przeżywane na nowo doświadczenie.

Ich dwunastoletnia wnuczka widzi rzeźbę. Widzi także pasma, których dziadkowie nie chcą dotknąć.

Aby otworzyć drzwi, Aino i Mikko muszą zdecydować, które przemilczenia uczyniły z ich małżeństwa schronienie, a które zbudowały z niego mur.

Rzeźbiarz ciszy to intymna, żywiołowa powieść o trwałej miłości, odziedziczonym milczeniu i kunszcie przywracania wspólnemu życiu jego przestrzeni.

Ile można odrąbać ze wspólnego życia, zanim wyjście znów stanie się wejściem?