Ogrodniczka znikających pór roku

Na wędrujących wyspach ogrodnicy kształtują coś więcej niż tylko pogodę. Uprawiają pory roku odwagi, czujności, pożądania i żałoby – a każda z nich wyrasta z trudu, zgody i dobrowolnie ofiarowanego imienia.

Marra Kell zasiała niegdyś ambitną porę roku, która wymazała niezbędny ludziom strach. Cenę za to zapłacił jej brat. Od tamtej pory kobieta przyjmuje wyłącznie bezpieczne zlecenia.

Anchorhold nie oferuje jednak takiego schronienia. Trzy pokolenia temu na wyspie zakazano żałoby. Jej mieszkańcy żyli w dobrobycie pod osłoną łagodnego klimatu emocjonalnego, lecz teraz łańcuchy kotwiczne głodują, a wyspa zaczyna dryfować.

Aby ją uratować, Marra musi wyhodować zakazaną porę roku na ziemi, która nie pamięta już, jak żałować. Praca ta będzie wymagać zaangażowania całej społeczności – również tych, którzy ułożyli sobie życie tak, by nigdy nie zaznać straty – a od samej Marry zażąda zapłaty, której nie może z góry wybrać.

Namacalna powieść spekulatywna o zbiorowej pamięci, koniecznym smutku i o tym, co musimy pielęgnować, zanim bezpowrotnie zniknie.