Ta, która została

W Verren każda ważna decyzja pozostawia za sobą żywą resztę: osobę, którą mogła się stać, powołaną do pełni istnienia w chwili, gdy ktoś inny odchodzi dalej.

Piętnaście lat temu Anouk została przy kuchennym stole z porzuconą umową najmu, niedokończoną nauką u zegarmistrza i imieniem, które wolno jej było zatrzymać. Zrobiła z tego życie: ciepłe pokoje, wprawne dłonie, pracę, która stała się naprawdę jej, i miłość, jakiej jej pierwowzór nigdy nie zaznał.

Wtedy na progu staje przemoczona kobieta o twarzy Anouk, by odebrać imię, mieszkanie i wszystko, co w tych ścianach zbudowano. Verren zna etykietę wobec porzuconych, ale nie ma rejestru, nie ma sądu i nie ma reguły na życie, do którego roszczą sobie prawa dwie kobiety naraz.

Jeden czajnik, dwa płaszcze i żadna władza skłonna rozstrzygnąć między nimi — Anouk musi zdecydować, czy godność da się podzielić tak, by żadna z nich nie stała się mniej prawdziwa.

Czuła, przewrotna powieść spekulatywna o porzuconych jaźniach i godności życia, którego nikt nie wybierał.