Epidemia radości

Doktor Kemi Adebayo zbudowała karierę, dowodząc, że emocje podlegają prawom epidemiologii. Modele i działania ograniczające zakażenie nie pozwalają, by niewydolne systemy kosztowały ludzkie życie. Wtedy dziewczynka z Makoko znajduje idealne mango i wybucha śmiechem.

Trzy godziny później śmieje się całe nabrzeże. W godzinach szczytu radość przekracza Third Mainland Bridge poprzez oddech, dotyk, śmiech i spojrzenie. O świcie bankierzy umarzają długi, sprzedawcy karmią obcych, a zatrzymany ruch zmienia się w parkiet zalany deszczem.

Rząd ogłasza stan wyjątkowy. Kemi ma Protokół 7 i inhibitor w aerozolu. Jednak zamknięte strefy wypaczają radość w lekkomyślne wyznania, gorączkowe wydatki i hojność zdolną ranić. Zakażeni odmawiają leczenia.

Gdy drony są załadowane, a do decyzji zostało czterdzieści osiem godzin, Kemi musi wybrać między porządkiem a pozwoleniem, by niekontrolowana emocja przebudowała miasto wzniesione przez żałobę.

Ekstatyczna, ostra jak brzytwa powieść o zdrowiu publicznym, prywatnym smutku i przerażającej możliwości, że szczęście należy do wszystkich.