Wszyscy, którzy ją nosili

W Skeinhold imię człowieka wplata się w odzienie wszystkich, którzy go kochają. Wystarczy zmienić jedną nić, by wraz z nią zmienił się ciężar wspomnień.

Przez dwadzieścia lat Tkaczka nosi w sobie śmierć matki – żałobę na tyle łagodną, by dało się z nią przetrwać. Wtedy jednak odkrywa ślad obcej dłoni we własnym wzorze imiennym: akt miłosierdzia wpleciony przy łożu śmierci, bez jej zgody.

Prawo Naprawy oferuje tylko jedno rozwiązanie. Zanim zmieni się pora roku, kobieta musi odwiedzić każdy dom skrywający jej nić i prosić każdego, kto ją nosi, o zaakceptowanie zmiany. Każde „tak” coś jej zwraca. Każde „nie” ma moc prawną. Każde drzwi niosą pytanie o to, ile prawda jednej osoby może kosztować tych, którzy zapamiętali ją inaczej.

Pragnie żałoby, która powinna należeć do niej. Aby się o nią upomnieć, musi zapukać do czterdziestu jeden drzwi i stawić czoła losom zbudowanym wokół kobiety, którą się stała.

Czuła, bezkompromisowa przypowieść literacka o zgodzie, żałobie i wersjach nas samych, które nosimy dla siebie nawzajem.