Puste ołtarze

Anjali Thapa porzuciła rodzinną wiarę dla matematyki. Odkrywa jednak, że kratery wokół Katmandu nie są po meteorytach, lecz po bogach zamienionych w kamień, gdy umiera ich ostatni wyznawca.

Wiara ma masę. Modlitwa tworzy mierzalne pole. Ze starym mnichem, który pochował dwadzieścia trzy upadłe bóstwa, Anjali uczy się obliczać miejsce lądowania każdego opuszczonego boga.

Najnowsze równanie przewiduje kilka ton kamienia uderzających w Asan Tole podczas festiwalowego tłumu. Ostatnia wierząca nie odejdzie, a brat Anjali stoi na targu poniżej. Liczby wyznaczą upadek, lecz nie każą nikomu zaufać kobiecie, która przestała wierzyć.

Równanie jest pewne; wszystko warte ocalenia leży pod nim.